leap year เพิ่งรู้ความหมายจากชื่อหนัง ซึ่งก็คือปีนี้นั่นเอง
เป็นปีพิเศษ สำหรับคนพิเศษ ^^
ไม่ได้อัพบล็อคนานมากมาย 2 เดือนได้
มีแต่เรื่องอมทุกข์ ตุ๊กๆ ปากไม่ดีอีกตะหาก
แต่...มันก็รู้สึกสบายใจ สำหรับวันนี้(เมื่อวาน วันที่ 30)
คงเพราะได้ช่วยครูทำงาน เห็นครูทำงานล่ะมั้ง เลยคิดอะไรได้อีกเยอะ
อมทุกข์เพราะทุกข์อยู่ในปาก เตรียมใจว่าจะต้องถอนฟันคุด
แย่เลย...ต้องหากำลังใจโดยด่วน
วันอังคารหมอนัด 1 ทุ่ม
ซึ่งตอนฉีดยาชาก็ไม่รู้สึกเจ็บ แปลกดี
รู้สึกเจ็บอีกทีก็ตอนเย็บ
วิธีถอนไม่อยากจะบรรยาย
แค่ใช้ที่กรอฟันจัดการแยกฟันให้เป็นเสี้ยวๆ
แล้วก็ถึงออกทีละเสี้ยว เผอิญว่าหลับตา ก็เดาเอาตามจินตนาการ
เพราะงั้นตอนถอนฟันเลยต้องการใครซักคน
แต่คนที่คิดว่าน่าจะเป็นใครซักคนในวันนั้นไม่มีซักคน
แต่มี 2 คนที่ยังไงก็เป็นใครซักหลายๆคนเวลาที่เราต้องการใครซักคน
ก็คือ พ่อแม่
เพราะงั้นช่วยคิดถึงพ่อแม่ให้มากๆ เวลาสำคัญๆ
บางที เพื่อนก็ช่วยอะไรไม่ได้ทุกอย่าง และก็ไม่ได้พร้อมจะเสียสละตลอดเวลา
แต่ที่หนักใจ เมื่อไหร่จะกินข้าวได้ปกติซะทีเนี่ยยยย
...
เพราะเข้าใจ ในเวลาที่ต้องการใครซักคน แล้วไม่มีใคร
ก็เลยอยากจะเป็น ใครซักคนในเวลาที่ใครบางคนต้องการ
แต่ก็น่ะ ทำให้นึกถึงเมื่อก่อน เจอประโยคที่ว่า
เวลาที่เค้าต้องการตัวเอง แล้วตัวเองหายไปไหน...
...เพิ่งเข้าใจความรู้สึกวันนั้นเอง
อาจจะเป็นช่วงเวลาที่สั้นๆ ประมาณ 1 นาที
แต่มันก็สามารถทำให้คนบางคนรู้สึกดีได้ทั้งวัน
มันก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์ดีนะ
ปล.ตอนเย็นกินข้าวกับไข่เจียวที่งานโดยไม่ได้เคี้ยวเลย 4 จานสะใจ
ปล2.ก็รอ รอพรุ่งนี้ว่ามันจะดีขึ้น
ปล3.เมื่อไหร่ปากจะดีซักที
ปล4.คิดถึง
ปล5.ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า รอยยิ้มของเรายังทำให้ใครบางคนรู้สึกสดชื่นได้
ปล6.มีเรื่องอยากแบ่งปันเยอะแยะมากมาย
ปล7.ขอบคุณที่สละเวลาอ่าน thanks a lot
ปล8.ปลานึ่งอร่อยมากๆเลย
ปล9.ก็ไม่เข้าใจ ทำไมกับข้าวที่บ้านอื่นถึงไม่อร่อยเท่าบ้านนี้
...
(รู้สึกจะไปแต่บ้านเดียวแฮะ)
edit @ 31 May 2008 00:47:08 by tide
